مبحث ۱۰ مقررات ملی ساختمان به صورت جامع به سازههای فولادی میپردازد؛ سازههایی که به دلیل مقاومت بالا، شکلپذیری مناسب و سرعت اجرای مطلوب، کاربرد گستردهای در ساختمانسازی دارند. این مبحث ضوابط طراحی اعضای کششی، فشاری، خمشی، طراحی تیر–ستونها، کنترل کمانش، و استانداردهای اتصالات جوشی و پیچی را بیان میکند.
در بخشهای اجرای این مبحث، مواردی مانند کیفیت ورقها و پروفیلها، فرایندهای استاندارد جوش، کنترل تابیدگی، بازرسیهای لازم، و نحوه برقراری پایداری جانبی سازه تشریح شدهاند.این مبحث کمک میکند تا سازه فولادی علاوهبر مقاومت کافی در برابر بارهای ثقلی، رفتار مطلوبی نیز در شرایط لرزهای داشته باشد و از گسیختگیهای ناگهانی جلوگیری شود.